Arts in de fout… Wat nu?

De Raad van Bestuur van het Ruwaard van Putten Ziekenhuis in Spijkenisse besloot vorige week op aandringen van de Inspectie voor de Gezondheidszorg de afdeling Cardiologie tijdelijk te sluiten. De reden: een extern onderzoeksrapport waaruit bleek dat de patiëntveiligheid in het geding was. Het was deze actuele kwestie die de deelnemers aan de Vpkchat van 23 november verleidde tot een levendige discussie. Centrale vraag: wat is de rol van de verpleegkundige als een arts in de fout gaat?

@EneriSab benadrukt de eindverantwoordelijkheid van de arts: “Als deze fouten maakt kan je als verpleegkundige hem er op wijzen. De vraag is alleen wat doen ze er mee doen.” @ksasai vindt het  “toch maf”, dat de verpleegkundigen nooit eens hoort in berichten als deze: “Zien, horen, zwijgen!” @EneriSab wijst op de beperkte en lastige rol van de verpleegkundige: “De arts maakt het beleid, de verpleegkundige voert uit.” @mholtslag benadrukt het belang van een “goede aanspreekcultuur” waarin iedereen “elkaar aanspreekt als er iets niet goed gaat.” @EneriSab praat het niet goed, maar heeft “zelf gemerkt dat artsen vaak niet open staan voor tegengas.”

Steun vragen

Opschalen (steun vragen bij de leidinggevende of collega’s) is dan het devies, vindt @EneriSab. In het ziekenhuis van @hoopje is er gelukkig sprake van vrij open communicatie: “Wat dat betreft worden onze artsen ook beetje door ons opgevoed.” Die “haantjescultuur is zeker aanwezig, maar bij ons niet echt getolereerd… Dat leren ze gelukkig snel af.” Een keer belde @hoopje het Snel Interventie Team (SIT) toen ze het beleid van de arts niet vertrouwde: Ze “wist op dat moment (nacht) niets anders te doen… Dus kiezen tussen arts en patiënt.” Een waardevol systeem, vindt @FrisoRaemaekers: “Dan blijft in ieder geval de (mogelijke) schade aan de patiënt beperkt.”

Gedoogcultuur

De discussie spitst zich vervolgens toe op de vraag hoe het zo kon escaleren in het Ruwaard van Putten Ziekenhuis. @hoopje denkt aan meerdere mogelijke oorzaken: “Artsen die beleid onduidelijk bij de verpleegkundige brengen, onkunde, slechte bereikbaarheid artsen, ehm… vind het moeilijk beoordelen.”@mholtslag zoekt het probleem in een “gedoogcultuur in plaats van een aanspreekcultuur: dat “is op veel plekken nog zo volgens mij, ook best moeilijk te veranderen.”

VIM

Biedt het Veilig Incidenten Melden (VIM) misschien soelaas? @ChantalSenger maakt mee dat ze nog voor behandeling van de melding op de vingers werd getikt door degene die de melding moet afhandelen. “Dat lijkt me dodelijk voor het VIM-systeem”, denkt @FrisoRaemaekers. Het veilig melden van incidenten (blamefree) is juist een absolute voorwaarde voor het ‘Vimmen’.  “Helaas blijft het mensenwerk en blijft het te manipuleren”, stelt @EneriSab: “Als dit gebeurd dan heb je als verpleegkundige wel een uitdaging”.

Bespreekbaar maken

De oplossing lijkt toch te liggen in een goede aanspreekcultuur en korte lijntjes. Daarmee valt “een hoop leed te voorkomen”, denkt @hoopje. Volgens @EvdHende geven de gebeurtenissen in Spijkenisse in elk geval “genoeg aanleiding aan alle verpleegkundigen om de afdelingscultuur eens bespreekbaar te maken.” Tot genoegen van @hoopje:  “Blijven praten scheelt vaak een hoop rumoer.”

Geef een reactie